b_300_300_16777215_10_images_4478787897655.jpg

اساس نیوز-"mepanews": در کشوری که نام قدیمی آن برمه بود و اکنون میانمار خوانده می‌شود مردم روهینگیایی در آراکان بسیار پیش‌تر از اعلام استقلال دولت میانمار در سال 1948 در این سرزمین زندگی می‌کردند.

پس از اعلام استقلال میانمار، مردمان روهینگیایی بعنوان یک اقلیت قومی شناخته شده بودند. روهینگیایی‌ها شهروندانی بودند که حق رأی داشتند، می‌توانستند در مجلس نماینده داشته باشند، می‌توانستند در ارگان‌های دولتی استخدام شوند و همچنین آزاد بودند تا در هر کجا که بخواهند ساکن شوند. به موازات آن، تا سال 1959 میلادی آنها از حق دسترسی به آموزش عالی و مراکز بهداشتی، اجازه فعالیت‌های اسلامی و حق نشر به زبان روهینگیایی برخوردار بودند.

در فاصله سال‌های 1960 تا 2010 میلادی سیاست دولت میانمار در مورد روهینگیایی‌ها کاملا تغییر نمود و حقوق مسلمانان روهینگیا به شدت محدود گردید. از آن زمان تاکنون زندگی مردم روهینگیا در ایالت آراکان هیچ فرقی با زندگی در محکومیت نداشت. در سال 2010 میلادی دوباره سیاست دولت میانمار تغییر کرد و وارد مرحله دموکراتیزه شدن گردید و به این ترتیب مسلمانان روهینگیا دوباره از حق رأی و انتخاب نماینده خود در مجلس برخوردار شدند. نمایندگان مسلمانان روهینگیا در مجلس بطور مستمر به بیان حقوق ضایع شده خود در میانمار پرداختند. اما همه تلاش آنان توسط سیاستمداران بودایی بی‌نتیجه ماند زیرا دولت میانماربرای خارج کردن مسلمانان روهینگیا از آراکان یک برنامه سیستماتیک طراحی کرده بود.

دولت میانمار و سیاستمداران بودایی برای پاکسازی ولایت آراکان از روهینگیاها به کشتار آنان روی آوردند. بعنوان اولین هدف، در جولای 2012مسلمانانی که پس از فعالیت‌های مذهبی در حال بازگشت بودند در شهر تائونگ گوک(Taung Goke) به قتل رسیدند و سپس نیروهای نظامی میانمار حمله به روهینگیایی‌ها را آغاز کردند. دهات مناطق شمالی آراکان به آتش کشیده شدند. در جریان حوادث سال 2012، نظامیان ارتش میانمار و بودایی‌ها مسلمانان روهینگیایی را با ساطور، قمه و شلیک گلوله به قتل رساندند. زنان را مورد تجاوز قرار دادند. کودکان را به تالاب‌ها و چاه‌های عمیق انداخته و به قتل رساندند. درهای خانه‌ها را قفل کردند و ساکنین خانه‌ها را زنده زنده سوزاندند.

مسلمانان بطور گروهی دستگیر و روانه زندان‌ها گردیدند. در چنین شرایطی که اوضاع بسیار وخیم بود در ماه اوت سال 2017 افرادی ناشناس به نیروهای دولتی حمله کردند. نیروهای نظامی و بودایی‌ها با بهانه قرار دادن این حمله، به پاکسازی منطقه‌ای از روهینگیایی‌ها پرداختند. در اثنای این پاکسازی‌ها آنها حتی نوزادان روهینگیایی را با خونسردی تمام به قتل رساندند. به زنان تجاوز کردند. مال و اموال مسلمانان را غصب و غارت کردند. رفت و آمدها را ممنوع کردند و فقط مسیر فرار به مرز بنگلادش را باز گذاشتند و آنان را مجبور به ترک میانمار نمودند.

 

درخواست‌های پناهجویان روهینگیایی

پناهجویان روهینگیایی ساکن در اردوگاههای بنگلادش در صحبت با نیروهای رسانه‌ای”mepanews"   خواسته‌های خود از دولت میانمار را مطرح چنین ذکر کرده‌اند:

دولت میانمار باید قانون اقوام میانمار که در سال 1982 توسط حزب سوسیالیست به مورد اجرا گذاشته شد را بویژه قسمت مربوط به مردم روهینگیا را فسخ نماید.

دولت میانمار باید باید اعلام کند که مردم روهینگیا نیز یکی از اقلیت‌های قومی میانمار و شهروند این کشور هستند و نام ما را در لیست ملیت‌های میانمار بگنجاند.

دولت میانمار باید بازگشت بی قید و شرط پناهجویان را بپذیرد و به دنیا اعلام کند که با روهینگیایی‌ها بر سر میز مذاکره خواهد نشست.

دولت میانمار باید دوره بازگشت روهینگیایی‌ها و توافقات دیگر را بصورت مکتوب اطلاع‌رسانی نماید.

دولت میانمار باید همزمان با اعلام فسخ توافقنامه بازگشت سال 1993، اجرایی شدن توافقنامه جدید را به دنیا اعلام نماید.

دولت میانمار باید در دوره بازگشت روهینگیایی‌ها با نیروهای سازمان ملل، دیده‌بان حقوق بشر، مسئولین دولت بنگلادش و نمایندگان روهینگیایی‌ها هماهنگی‌های لازم برای نظارت را به عمل آورد.

دولت میانمار باید بپذیرد که نیروهای امنیت و صلح سازمان ملل حداقل بیست سال برای حفظ امنیت مردم روهینگیا در منطقه انجام وظیفه نمایند.

دولت میانمار باید گزارشی که توسط کمیته به رهبری کوفی عنان تهیه شده است را بپذیرد و عمل نماید.

دولت میانمار باید به روهینگیایی‌ها کارت ملی صادر نماید، بعنوان شهروند بپذیرد و در کوتاهترین زمان درمان‌های توانبخشی را ارائه دهد.

دولت میانمار باید به مردم آراکان شمالی اجازه بدهد تا بتوانند آزادانه توسط رسانه‌ها و آژانس‌های بین‌المللی و سازمان‌های مردم‌نهاد مورد حمایت قرار گیرند.

دولت میانمار برای برقراری صلح و توسعه، پس از بازگشت پناهجویان به کشور باید به عدم پیگرد قضایی متهمان دوران بحران متعهد باقی بماند.

دولت میانمار باید به پرونده کسانی که مسئول پاکسازی قومی از ژوئن سال 2012 بوده‌اند را مورد رسیدگی قرار دهد.

دولت میانمار باید کسانی که به کشور باز می‌گردند اجازه دهد تا در دهات و خانه‌های خود سکونت کنند.

دولت میانمار باید تمامی مال و اموال آنان را که توسط نظامیان ارتش و بودائیان مورد چپاول قرار گرفته است بازگردانده و جبران خسارت نماید.

دولت میانمار باید به روهینگیایی‌هایی که در حال پناهندگی بازنشسته شده‌اند در بازگشت به کشور، حقوق بازنشستگی پرداخت نماید.

دولت میانمار همزمان با آغاز دوره بازگشت به کشور، برای سهولت دستیابی تحصیلات عالیه باید اتحادیه دانشجویان روهینگیایی را تاسیس نماید.

دولت میانمار باید همانند مردم دیگر اقوام به کسانی از روهینگیایی‌ها که دارای سطح آموزشی مناسب می باشند امکان استخدام در ادارات دولتی را فراهم نماید.

دولت میانمار باید اردوگاه‌های اجباری روهینگیاییان را تعطیل و به آنها اجازه دهد تا به ایالت آراکان و منازل خود بازگردند.

دولت میانمار باید همه روهینگیاییانی را که از ژوئن سال 2010 تاکنون دستگیر شده‌اند بلااستثنا آزاد نماید.

دولت میانمار باید به روهینگیایی‌هایی که دارای تحصیلات دانشگاهی هستند در رشته تخصصی خود به استخدام دولت درآیند و اجازه کار به آنها داده شود.

دولت میانمار باید به آن دسته از روهینگیاییانی که در اداره مهاجرت ثبت‌نام شده‌اند و پیش از سال 2017 مجبور به ترک کشور شده‌اند اجازه دهد تا بتوانند به کشور بازگردند و اعلام نماید که آنها به هیچ وجه مورد تعقیب قضایی قرار نخواهند گرفت.

 

---انتهای مطلب---

 

ترجمه سرویس بین الملل اساس نیوز

 

 

مطالب مرتبط:

آمریکا از شهروندانش خواست افغانستان را ترک کنند

نتانیاهو: اروپایی ها باید شرم کنند!

شهادت بیش از ۵۶۰ کودک فلسطینی به دست نظامیان صهیون

طراح حمله تروریستی به کاخ ریاست جمهوری اندونزی به

مدیرمسئول روزنامه جمهوریت ترکیه بازداشت شد

ا

وعده حذف داعش از اینترنت توسط هکرهای مسلمان

تکذیب ادعای چهار تا هشت ساعت تماشای تلویزیون ترام

امت اسلامی و آرزوهای سال جدید

مأموریت دستگیری ابوبکر البغدادی به گردان‌های حزب‌

ا

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین تحلیل ها و مقالات

کانال تلگرام اساس نیوز