b_300_300_16777215_10_images_28579_L16x9.jpg

اساس نیوز، عبدالقیوم شکاری: مرزهای جغرافیایی و حفظ و حراست از آنها از اعصار دور گذشته تا دوره کنونی برای دولت ها از اهمیت بالایی برخوردار است .

در سال های بعد از جنگ جهانی دوم و به ویژه پس از نشست های سیاسی که منجر به تشکیل اتحادیه اروپا شد ،بنظر می رسید که دنیا شاهد موج های بلند حذف مرزهای جغرافیایی شده و تا قرن بیست و یکم اثری از مرزهای سنتی کشورها باقی نخواهد ماند .اما سمت و سوی وقایع در مسیری متفاوت حرکت کرد .

   در قرن بیست و یکم مرزهای سیاسی نه تنها اهمیت خود را از دست ندادند، بلکه با توجه به طراحی متقابل قدرت های بزرگ نظام بین الملل برای جاسوسی از دولت های رقیب ، وسواس دولتمردان برای حراست از آنها دو چندان شده است .

   مرزهای سیاسی ،نماد حاکمیت ملی یک کشور هستند. بر همین مبنا دولت ها سرمایه گذاری های قابل توجهی برای حفظ امنیت مرزهای خود به عمل می آورند. رویه حاکم بر مناسبات بین المللی نشان می دهد که نظام های سیاسی مختلف فدر مواجهه با اعمال حاکمیت ملی شان بر مرزهای سیاسی پیرامون، با شدت عمل برخورد می کنند.

مرزداران اولویت نخست توسعه

 در غالب موارد قدرت های بزرگ توجه خاصی به اجرای برنامه های توسعه و اشتغال در مناطق مرزنشین دارند. این توجه خاص با عنایت به اهمیت جایگاه مرزداران در حراست از حاکمیت ملی است .طبیعی است زمانی که ساکنان مناطق مرزی یک کشور از جهت اشتغال و استفاده از فرصت های مناسب ناشی از مرز نشینی شرایط مطلوبی را سپری می کنند، تعلق خاطر آنها به حفظ شرایط موجود و پایبندی به مقررات دولتی افزایش پیدا می کند .در نقطه مقابل،زمانی که مرزداران یک کشور از نظر اقتصادی شرایط نامناسبی دارند روی آوردن آنها به مسیرهایی مثل قاچاق کالاها یک رویه قابل پیش بینی است .

ایران ، تمرکز بر کلان شهرها و غفلت از مرزداران

  دوری از مرکز و پایتخت کشورها و تمرکز ناصواب منابع مالی بر توسعه کلان شهرها ، در خیلی از موارد، ممکن است رسیدن خون لازم به رگ های حرکت اقتصادی را با موانعی مواجه سازد .ایران یکی از مصادیق عینی این شرایط است .در کشورما در سال های بعد از جنگ جهانی دوم و آغاز سلطنت محمد رضا پهلوی بر اساس یک نگاه کاملا اشتباه،تمرکز توسعه ای کشور بر مرکز گذاشته شد.در این شرایط وقتی به شرایط شهرهای مختلف ایران نگاه می کردیم، با دو یا سه ایران متفاوت برخورد می کردیم .ایران اول در پایتخت و چند شهر بزرگ کشور بود که از جهات مختلف با پایتخت های اروپایی هماوردی می کرد .

   ایران دوم در شهرهای درجه دوم کشور بود که با فاصله زیادی از نوع اول به مانند سایر شهرهای خاورمیانه بوده و ساختار شهرها با روستا ها تفاوت اندکی داشت .ایران سوم از نوع دوم هم شرایط بدتری داشت .ایران سوم در نقاط دورافتاده کشور و بیشتر در مناطق مرزی بود .این گروه از شهرها و روستاهای ما بیشتر به مناطق آفریقایی شباهت داشتند تا شهرهای کشوری که ادعای تمدن سازی بزرگ را در خاورمیانه داشت .

انقلاب اسلامی و محرومیت زدایی

  با پیروزی انقلاب اسلامی با توجه به اهداف و تیپولوژی اجتماعی  رهبران جدید کشور، انتظار بر این بود که شرایط مناطق دور افتاده و مرزی کشور تحولاتی را شاهد باشد .انصافا در این زمینه تحولات مثبتی هم رخ داد .

   در چهار دهه گذشته اقدامات بسیار خوبی در زمینه رفع محرومیت از مناطق دورافتاده و محروم کشور انجام شد و در نتیجه این تلاش ها امروز مشاهده می کنیم که امکانات اساسی یک زندگی استاندارد مانند راه ،بهداشت ،مخابرات و ... به غالب روستاهای دور از مرکز کشور رسیده است.هر چند در این زمینه کارهای مهمی هم بر روی زمین مانده است .

مرزداری با اعمال شاقه

   بررسی شرایط معیشتی ساکنان مناطق مرزی کشور نمایانگر این واقعیت است که این افراد از نظر اقتصادی شرایط نامناسبی دارند.سطح پایین خدمات عمومی و اجتماعی، به همراه فقدان زمینه های اشتغال خانوارها از جمله مهم ترین دردهای مردم این مناطق است .

   در این شرایط روی آوردن مرزنشینان به رویه های غیر قانونی کسب درآمد، یک رویه معمول است .این معضل پیچیدگی خاصی نداشته و فهم آن محتاج درک فرمول های پیچیده اقتصادی نیست .ساکنان مناطق مرزی کشور برای امرار معاش خانواده شان فرصت های مناسب شغلی ندارند و در این شرایط برای تامین حداقل های زندگی خود یا مجبور به کار در مناطق دور از خانواده بوده و یا اینکه مجبورند به کارهای خلاف قوانین و مقررات کشور روی آورند.البته باید یادآوری گردد که کارهای غیر قانونی مرزنشینان در مناطق مختلف، غالبا جزو مشاغل سخت ،پر خطر و در عین حال کم درآمد است . اما این افراد با قبول همه مخاطرات برای تامین نیازهای اولیه زندگی شان به این قبیل کارها می پردازند .به بیانی ساده تر چاره ای جز این کار ندارند.بخشی از پدیده قاچاق زاییده این شرایط است .

b_400_400_16777215_10_images_323253656341.jpg

دولت و اعمال قوانین حاکمیتی

یکی از حقوق مسلم دولت ها در ساختارهای سیاسی مختلف، اعمال قوانین و مقررات لازم برای اداره جامعه است .این قوانین محدود به بخش خاصی از کشور نبوده و تبعیت از آنها برای همه اتباع یک دولت الزامی است .در زمینه تصویب و اجرای قوانین مربوط به مبارزه با قاچاق کالا و تنظیم مناسبات گمرکی کشورها نیز حدود حاکمیتی نظام های سیاسی مطلق بوده و هیچ گونه شبهه ای نسبت به آنها وجود ندارد .اما مساله مهم تر در این زمینه این است که قبل از تصویب هر قانونی، دولتمردان باید به واقعیت های عینی جامعه توجه داشته باشند.

در روزهای اخیر بسته شدن مرزهای غربی کشور و آغاز رویه جدیدی تحت عنوان کارت پیله وری مشکلاتی را در برخی از شهرهای مرزی کشور ایجاد کرده است .هدف و نیت دولتمردان از این اقدام مثبت و قابل دفاع است .هدف دولت این است که ورود کالاها به کشور ساختارمندی بیشتری پیدا کرده و بخش مهم تری از درآمد حاصل از جابجایی کالا بجای اینکه به جیب قاچاقچیان عمده برود ،بر سر سفره کارگران زحمت کش کرد بیاید .

   اما بنظر می رسد این فرایند مشکلاتی دارد .شاید بهتر بود با بررسی همه جوانب این اقدام ،اجرای آن در دستور کار قرار می گرفت.بر اساس اعلام ملکی عضو کمیسون صنایع مجلس شورای اسلامی حداقل 75 هزار نفر از مردم در استانهای غربی کشور از کولبری امرار معاش می کنند و هر تصمیم گیری در زمینه انسداد مرزهای غربی کشور معیشت این تعداد از خانواده ها را تحت تاثیر خود قرار         می دهد.کولبری جزو مشاغل بسیار سخت و پر خطر است و هر ساله تعدادی از هموطنان کرد ما، در حوادث این کار، جان شان را از دست می دهند.درآمد این کار پر خطر نیز بسیار اندک است .

علت اینکه یک شهروند کردستانی علی رغم همه مشکلات و مخاطرات به کولبری می پردازد این است که در مناطق غرب کشور زمینه های اشتغال افراد در صنایع ،خدمات و ...فراهم نشده است .زمانی که ما این شرایط را ایجاد نکرده ایم، چطور می توانیم از شهروندان انتظار داشته باشیم از کولبری دست بکشند؟ این افراد برای سیر کردن شکم زن و بچه های خود باید چکار کنند؟

   در کنار این واقعیات ، یک مساله مهم دیگر هم در جریانات اخیر کردستان و تعطیلی بازارهای چند شهر مرزی در این منطقه وجود دارد .این مساله این است که بنظر می رسد بخشی از فضاسازی اخیر در این مناطق، از طرف قاچاقچیان درشت و صاحبان فروشگاه های بزرگ این منطقه ایجاد شده است .این افراد که با اجرای طرح صدور کارت پیله وری منافع خود را در خطر می بینند ،تلاش دارند با تحریک شهروندان عادی، دولت را مجبور به بازگشت از تصمیم اتخاذ شده نمایند .شهروندان عزیز کرد در این مناطق باید متوجه این قبیل شیطنت ها باشند.

در نهایت بنظر می رسد در شرایطی که نظام جمهوری اسلامی ایران وارد چهارمین دهه از حیات سیاسی خود شده است، مسئولان عالی نظام  بهتر است با یک تغییر نگرش اساسی نسبت به مسائل معیشتی مرزنشینان در مناطق مختلف کشور ، برای رسیدن منابع اجرای طرح های بزرگ اشتغال زایی به مناطق دورافتاده کشور طرحی نو دراندازند.

مطالب مرتبط:

زندگینامه مولانا نظام الدين نصرتی

ماموستاقادری : باید قبول کنیم اقتصاد از دست دولت خ

نماز خواندن یک جوان فلسطینی در میان تیراندازی صهیو

احتمال سرایت بیماری وبا به زائران خانه خدا در ایا

آمریکا در سوریه پایگاه نظامی ایجاد کرده است

ا

عمر سردار : دامنه خطرات اسلام هراسی در اروپا در حا

علمای اهل سنت و انتقال سفارت آمریکا به بیت المقدس

سلام ریگی در پاکستان دستگیر شد

کودکانتان در اینترنت چه چیزی را تماشا می کنند؟

نوشتن دیدگاه


آخرین تحلیل ها و مقالات

نظرات کاربران

کانال تلگرام اساس نیوز