b_0_0_0_10_images_42765183x2940x627.jpg

اساس نیوزعبا آخوند محمدنژاد: عروسی عبارت از مجلس وانجمنی است که با اجتماع دو خانواده عروس و داماد بر پا می گردد و در نتیجه آن، زن را از خانه پدر به خانه شوهر می برند. این سنتی از سنتهای ازدواج مشروع است که در آن شادی وبزرگترین خوشوقتی وجود دارد. اساسا، چگونه موجب خوشوقتی وسرور وفرحت نباشد، در حالی که خانواده ای مسلمان به خانواده های مسلمان افزوده می شود و در اجتماع اسلامی رابطه اجتماعی جدیدی پدید می آید. پس هر مسلمانی حق دارد که در این خوشی شرکت کند.

 

آیا مسلمان برادر مسلمان نیست؟ بویژه اینکه از اقوام و دوستان و یا از همسایگان باشد و از سنت است که به ازدواج کننده تبریک گفته شود، رسول خدا (ص) وقتی کسی ازدواج می کرد به او می فرمود: «بارک الله لک وبارک علیک وجمع بینکما بخیر» (1). یعنی: «خداوند این نکاح را برای تو مبارک گرداند و بر تو برکت عنایت فرماید وشما را در خیر وفلاح جمع ومتفق گرداند».

 

اسلام در عروسی چیزی از لهو و بازی را بخاطر تحقق انس والفت و زینت عروسی مباح ساخته است، روایت است که ام المومنین حضرت عایشه رضی الله عنها گفته است: زنی با مردی از انصار عروسی نمود، پیامبر اکرم به حضرت عایشه فرمود: «یا عایشه اما کان معکم لهو فان الانصار یعجبهم اللهو» یعنی: «ای عایشه چرا سرگرمی ندارید؟ به راستی مردم مدینه از سرگرمی وتفریحات سالم خوششان می آید» (2).

 

خوشی وسرور در عروسی باعث اعلان ازدواج در میان مردم می شود، پس شایسته نیست ازدواج امری پنهان وبرنامه ای بی سروصدا باشد، این کار احترام به خانه شوهر و اکرام داماد وعروس است. در این کار عروس با اکرام واحترام به خانه شوهرش داخل می گردد و در سایه سنت اسلامی مشروع به زندگی جدید می پردازد، حال آنکه زن زناکار مخفی و دور از چشم دیگران و به گونه ای که کسی به او مظنون نشود داخل خانه مرد زناکار می گردد، چرا که این کارش عار و گناه می باشد که وی می خواهد زشتی آن را پنهان نماید، در حالی که در میان حلال وحرام، ودر میان عزت طاعت وذلت معصیت فرقی بزرگ است (3).

 

آنچه که بسیار مایه تاسف می باشد این است که مسلمانان در این عصر در غروسیهای خود بسیاری از بدعات ومنکرات را انجام می دهند، پس حلال را با حرام مخلوط می سازند وصفای عروسی اسلامی را مکدر می نمایند. از بزرگترین محرماتی که در مراسم عروسیها انجام می دهند این است که مرد وزن را در یک مکان و در کنار هم قرار می دهند، این در حالی است که مردان بهترین لباس را پوشیده و زنان نیز زیباترین زینت را بکار برده و لباسهایی پوشیده اند که گویا عریان می باشند، چون مواضع فتنه در جسم زن را ظاهر می سازند و زن به زبان حال از مردان دعوت به عمل می آورد که به مواضع فتنه او بنگرند و درباره زیبایی وی تامل کنند و آنچنان عطری را استعمال می نمایند که غریزه جنسی دیگران را تحریک می کنند و از طرفی ترانه های مبتذل و ساز و آواز و رقص و پایکوبی به این آتش می دمد و هر لحظه بر شعله آن می افزاید ودعوت به زنا و فجور می نماید. کجای این عروسیها اسلامی وپاکیزه است؟

 

اسلام یکجا بودن مردان و زنان را در هر حال حرام قرار داده است حتی در حالت نماز که به حضور پروردگار خویش قرار می گیرند، بدون تردید اسلام برای زنان صفوفی و برای مردان صفوفی مقرر کرده وصف زنان را بعد از صف مردان قرار داده است وبه مردان دستور داده است که در پایان نماز، سر جای خود بنشینند تا زنها خارج شوند. پس چگونه بعضی از مسلمانان اختلاط زن و مرد را در عروسی که در آن خواهش ها در حال طغیان است مباح می دانند؟

 

آیا ما از اینکه در شب عروسی چشم داماد به دختری زیباتر از عروس نیفتد و دلباخته او نگردد و در شب خوشی وخرمی از عروس روی نگرداند ایمن می باشیم؟ آیا در عروسیها زنان ودختران صاحب جمالتر از عروس وجود ندارند؟

 

ولیمه در عروسی سنت مشروعی است وپیامبر اکرم (ص) به آن امر کرده وآن را انجام داده اند. رسول خدا (ص) به عبدالرحمن بن عوف (رض) هنگامی که به آن حضرت خبر داد که ازدواج نموده فرمود: «اولم ولو بشاه» ولیمه بده اگر چه به گوسفندی باشد.

 

ولیمه بر عهده شوهر است که آن را اهل و یارانش برای او مهیا می سازند، همکاری در ولیمه عروسی همکاری اجتماعی است و امری پاکیزه و ستوده را به نمایش می گذارد. البته تکلف در ولیمه عروسی مناسب نیست، چنانکه بسیاری از مسلمانان در عصر حاضر انجام می دهند تا جاییکه ولیمه عروسی را راهی برای فخر فروشی و مطرح نمودن خویشتن و حب خودنمایی و شهرت گردانیده اند، از همین روی مظاهر اسراف و تبذیر را در تهیه غذاهای گوناگون و فراوان که در خانه های بزرگ بر پا می دارند می بینیم.

 

آنان مشهورترین تالارها را که برای این کارها ساخته شده اجاره می کنند و آنجا را به انواع زینتها می آرایند وچراغانی می کنند و با نصب بلندگوها صدای موسیقی و آوازخوانی را تا مسافت ها پخش می کنند، با این کارها ولیمه عروسی را که سنت مشروع است، سرشار از معاصی و حرامها می نمایند و اموال زیادی در این راه مصرف می کنند که شوهر را زمینگیر می کند و زندگی زناشویی را با مخاطره روبرو می کند؛ شوهر مقروض می گردد و غم و اندوه زن و شوهر جوان را محاصره می کند و زندگی زناشویی تیره وتار می شود و ماه عسل به ماه تلخی و غم تبدیل می شود، آنچه در ولیمه عروسی از تکلف انجام می دهند و اسراف و تبذیر می نمایند، بنا به قول صریح خداوند حرام می باشد: «ولاتسرفوا انه لایحب المسرفین » (4) یعنی: «و زیاده روی نکنید که او اسرافکاران را دوست نمی دارد». همچنین می فرماید: «چرا که اسرافکاران برادران شیطان ها هستند وشیطان همواره نسبت به پروردگارش ناسپاس بوده است» (5).

 

یگانگی والفت ومحبت وهمدلی راستین وتعاون از صفات شاخص عروسی های سلف صالح ما بود، حال آنکه در عصر حاضر تفاخر و ارزش دادن به مظاهر و نفاقهای اجتماعی از صفات شاخص عروسی های ما شده است. در میان عروسی های ما و آنچه در نشریات و رسانه ها درباره عروسی ها می خوانیم و می بینیم، با آنچه که درباره عروسی مسلمین در گذشته در کتب سنت آمده، قرنها فاصله است. اگر ما توصیف عروسی های اصحاب و سلف صالح را مورد بحث قرار دهیم، جز آسانی و الفت و همکاری بلاتکلف چیزی دیگر نمی بینیم.

 

گردآورنده: عبا آخوند محمدنژاد

 

منابع:

1-این حدیث را ترمزی وابوداود اخراج کرده اند.

2-بروایت بخاری.5:1985-رقم 4867.

3-الفقه الحنفی فی ثوبه الجدید، ج2، ص227.

4-اعراف، آیه 31.

5-اسراء، آیه 27.

مطالب مرتبط:

آداب و سنت های مسافرت در فقه اهل سنت

 

کیم جونگ اون: ترامپ مشکل روانی دارد

نظامیان قزاق بالاترین دستمزد را دریافت می کنند

فرمانده کروات جنگ بوسنی پس از نوشیدن جام زهر جان ب

وزیر دفاع آمریکا: تحریم‌ها تا زمان خلع سلاح کره شم

مصر و عربستان اتحادیه جهانی علمای مسلمان را در لیس

اندیشکده رند: نیرو‌های آمریکایی در جنگ بعدی بازنده

عربستان از مرگ برادر ملک سلمان خبر داد

اولین اعترافات مهاجم کلوپ شبانه رینای استانبول

آخرین تحلیل ها و مقالات

کانال تلگرام اساس نیوز