b_300_300_16777215_10_images_26656566544.jpeg

اساس :بحران سوریه و جنگی که در این کشور از یک طرف بین ارتش سوریه و از طرف دیگر گروههای تندرو مسلح در جریان است ،امروزه به موضوع مهم مباحث رسانه ای تبدیل شده است .

 در رابطه با این بحران و دلایل اوج گیری و پیامدهای ناگوار ناشی از آن نقطه نظرات متفاوت زیاد است .قرائت های مختلفی هم از این مساله وجود دارد .در روزهای اخیر هم انتشار عکس کودکی که پیکر بی جان او بر ساحل دریا آرمیده بود، افکار عمومی دنیا را تکان داد. این کودک بر اثر واژگونی یک قایق پر از مهاجران غیرقانونی که بیشتر آن‌ها از آوارگان سوری بودند، در نزدیکی سواحل «بودروم» در استان «مولگا» در جنوب غرب ترکیه غرق شد.
این عکس بلافاصله به نمادی از شرایط آوارگی مردم سوریه و جنگهایی که در این کشور باعث این آوارگی شده است تبدیل شد .بر اساس آمار اعلام شده بوسیله سازمانهای بین المللی جنگ داخلی سوریه در سالهای اخیر باعث آوارگی میلیونها نفر از اتباع این کشور شده است .کشته شدن صدها هزار نفر از شهروندان سوری هم از نتایج دیگر این جنگ خانمان سوز در این کشور است .
در این شرایط سوال مهم این است که چرا شرایط سوریه تا این پیچیده شده است ؟در پاسخ به این سوال برخی از فعالان رسانه ای و سیاسی ما در بین اهل سنت تحت تاثیر تبلیغات شبکه های ماهواره ای ، دولت سوریه و شخص بشار اسد را تنها مقصر این شرایط می دانند.اما آیا واقعیت همین گونه است ؟برای پاسخ دادن به این پرسش ابتدا باید نگاهی اجمالی به تاریخچه شروع این بحران داشته باشیم .
بحران کنونی سوریه همزمان با شروع خیزشهای مردمی در کشورهای عربی  در اواخر سال 2011 و اوایل سال 2012 میلادی آغاز شد .در این زمان تحت تاثیر فضای خاص آن روزهای کشورهای عربی، در برخی از شهرهای سوریه مردم با برگزاری تظاهرات خواستار تغییر و یا اصلاح نظام سیاسی شدند .در این قسمت ذکر دو نکته ضروری است .نکته اول این است که سوریه در مقطع شروع این ناآرامی ها از جهت فضای سیاسی و اجتماعی جامعه یکی از بازترین کشورهای عربی منطقه بود و پیروان دیدگاهها و مذاهب مختلف در این کشور با آزادی کامل به امور دینی خود مشغول بودند . از این جهت کمتر از تمام کشورهای عربی زمینه نارضایتی اجتماعی در این کشور وجود داشت .
    نکته دوم حائز اهمیت دراین زمینه این بود که در این مقطع خیزشهای مردمی تقریبا همه کشورهای عربی را درگیر کرده بود و حتی با ثبات ترین کشورهای منطقه مثل کویت ،قطر ،عمان و عربستان هم در این مقطع شاهد نارضایتی مدنی شهروندان بودند.
   همزمان با شروع اعتراضات مدنی مردم سوریه، برخی از کشورهای عربی منطقه و دولتهای غربی که در طول دهه های گذشته همواره از سیاستهای دولت سوریه در حمایت از گروههای مقاومت فلسطینی و برقراری مناسبات دوستانه با جمهوری اسلامی ایران ناراضی بودند، با این محاسبه که این تحولات بهترین فرصت ممکن برای ساقط کردن نظام حاکم بر این کشور است، شروع به مسلح کردن برخی از گروههای مخالف دولت کردند .در نیتجه این سیاست هم اعتراضات مدنی در کوتاه ترین زمان ممکن به یک جنگ داخلی مسلحانه تبدیل شد.
   کشورهای عربی و غربی مخالف نظام سیاسی سوریه در مراحل بعد نیز با تزریق اعضای گروههای افراطی از کشورهای مختلف به سوریه، باعث تبدیل این کشور به عرصه تمام عیار جنگ نیابتی شدند.
   ورود نیروهای خارجی سوریه به عرصه منازعات داخلی سوریه درحدی گسترش پیدا کرد که تعداد آنها را از اتباع سوری حاضر در گروههای تروریستس نیز بیشتر کرد .به عبارت ساده تر امروز در شرایطی قرار داریم که با قاطعیت می توان گفت که بیشترین بخش گروههای مسلح حاضر در جنگ سوریه را اتباع خارجی تشکیل می دهند نه اتباع داخلی سوریه.این ترکیب برای کسانی که در پی قضاوتی منصفانه از این بحران انسانی فجیع هستند پیامی روشن و آشکار دارد.
    لازم به ذکر است که هدف ما از بیان این مسائل نادیده گرفتن قصورهای دولت سوریه در این بحران نیست .بدیهی است که دولت سوریه نیز در مدیریت این بحران بویژه درمراحل آغازین آن دچار اشتباهاتی گردید .دولت بشار اسد اگر از همان مقطع آغاز بحران به عزمی راسخ تر در مسیر اصلاحات اجتماعی و سیاسی پیش می رفت ،چه بسا که می توانست آبی بر آتش در حال شعله ور شدن در کشور بپاشد .اما دراین زمینه غفلت کرد و زمانی دست به اقدامات مثبت اصلاحی زد که به علت فضای غبار آلود حاکم شده بر سوریه اثرگذاری این اقدامات مثبت به حداقل رسید .
   اما درکنار این واقعیت غیر قابل انکار، دست های عیان منطقه ای و فرا منطقه ای در بحران سوریه هم قابل کتمان نیست .اینکه برخی از فعالان ما در مورد بحران سوریه همیشه از جنبه ای خاص به مساله نگاه کرده و گناه همه این مصایب را بر گردن دولت سوریه می گذارند صحیح و منطبق با واقعیت موجود نیست .
  سوریه در بحران موجود بیشتر چوب سیاستهای منطقه ای قدرتهای بزرگ غرب و در راس آن آمریکا در جهت تلاش دولتهای مخالف اسرائیل در منطقه را می خورد .چه بسا اگر سوریه هم مانند دولتهای عربی حوزه خلیج فارس با اسرائیل مناسبات پنهان و آشکار دوستانه داشت به این سرنوشت گرفتار نمی شد که هیچ غربی ها در سرکوب اعتراضات داخلی به دولت این کشور کمک هم می کردند .





نوشتن دیدگاه


مطالب مرتبط:

آغاز مرحله سوم نبرد موصل، فردا

ا

میانمار به جنایت علیه بشریت متهم شد

ا

ترور و خشونت در آموزه های اسلامی

 

ترکیه رفته رفته شبیه کره شمالی می‌شود

ا

اخوانی های مصر از ایدز خطرناکترند!

مرگِ دومین پسرِ پادشاه عربستان

آخرین تحلیل ها