b_300_300_16777215_10_images_301233223.jpg

اساس:درقرن بیست و یکم بر خلاف قرن گذشته تشکیل گروههای شبه نظامی و پیگیری مطالبات اجتماعی و سیاسی افراد و گروهها از طرق مسلحانه به امری منسوخ تبدیل شده است .

در دنیای امروز در قوانین حاکم برهمه کشورها انجام حرکتهای مسلحانه پذیرفته شده نبوده و هیچ توجیهی نیز برای اتخاذ رویکردهای خشن به عنوان ابزاری در مسیر کنش گری سیاسی و اجتماعی قابل قبول نیست .در سیاست مدرن اعتقاد بر این است که هر گونه مطالبه گری باید در چارچوب مکانیسم های سیاسی موجود در قوانین کشورها پیگیری گردد.
بر اساس همین نگرش ایجاد شده نیز در سالهای اخیر گروههای مسلح قدیمی مانند پ.ک.ک اسلحه خود را زمین گذاشته و اعلام کرده اند که تصمیم دارند درسالهای آینده مطالبه گریهای سیاسی و اجتماعی خود را در چارچوبهای قانونی پیگیری نمایند .در اروپا هم گروههای مثل ارتش آزاد ایرلند و گروههای مسلح در باسک اسپانیا در چند دهه گذشته گنش گری سیاسسی را جایگزین اقدامات چریکی مسلحانه نموده اند .
  در ایران از سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی برخی از گروههای مسلح با تاثیرگرفتن از فضای مبارزات چریکی نیمه دوم قرن بیستم و با تحریک برخی از کشورهای بیگانه فعالیت های مسلحانه را در برخی از مناطق کشور انجام دادند.از نظر نگرش سیاسی غالب این گروهها دارای افکاری مارکسیستی و الحادی بوده و تلاش داشتند جوانان ما را به مسیر این تفکرات سوق دهند.
  این گروهها در چند سال اول بعد از پیروزی انقلاب و با توجه به عدم استقرار نظام جدید در همه مناطق کشور، فعالیت هایی را در مناطق مختلف انجام دادند، اما بعد از استقرار کامل نظام جمهوری اسلامی  از یک طرف و آگاهی مردم از ابعاد و اهداف این گروهها،اعضای آنها به تدریج به حاشیه رفته و سرکردگان آنها از کشور متواری شده اند.
مناطق قومی و اهل سنت نشین ایران از همان آغاز یکی از اهداف و مراکز فعالیت گروههای مسلح بودند.علت جذابیت این مناطق برای این گروهها، مشکلات حاد موجود در این مناطق بود.مشکلاتی که ثمره بی توجهی مطلق خاندان پهلوی به مناطق دور افتاده کشور بود .اما این فعالیت ها نهایتا تا اواسط دهه 60 شمسی ادامه داشت و در غالب مناطق کشوربساط غالب گروههای مسلح جمع شد.
   علی رغم این شرایط در سالهای اخیر برخی از اوقات در بخشهایی از مناطق جنوب شرق کشور اقدامات مسلحانه برخی از گروههای مسلح رخ می دهد .البته اقدامات این گروهها تا حدی تاثیرگذار و مهم نبوده که در فضای رسانه ای کشور به خبر اول و مهم کشور تبدیل گردد و برداشت مسئولان از این حرکت ها بیشترتاکید بر  جنبه موذی گری در این حرکت ها بوده تا نگاه به آنها به عنوان روندی تاثیرگذار .
اما سوال مهم در رابطه با این اقدامات نسنجیده و منسوخ این است که بازنده و برنده این گونه اقدامات مسلحانه در مناطق اهل سنت نشین کدام طرف ها هستند؟
برای پاسخ دادن به این سوال ابتدا باید به دلایل مطرح شده بوسیله اعضای برخی از گروههای مسلح تندرو نگاه کنیم .این افراد در سایت ها یا فضاهای مجازی متعلق به خود اعلام می کنند که رویه های مسلحانه به عنوان ابزاری برای پیگیری مطالبات اهل سنت است !این افراد ادعا می کنند که باید با انجام این گونه اقدامات مسلحانه، نظام را مجبور به پذیرش برخی از درخواستهای خود نمایند .
سوال مهم مطرح در قبال این ادعا این است که نتیجه اقدامات خشونت بار و ترور های کور گروههای مسلح درمناطق مختلف و بویژه منطقه جنوب شرق کشور برای اهل سنت چه بوده است ؟
  نتیجه این گونه اقدامات این بوده است که بدبینی محیط پیرامون را نسبت به اهل سنت افزایش داده و باعث از دست رفتن فرصت های مناسب سرمایه گذاری و رونق در مناطق سنی نشین شده است .باید قبول کنیم که شرط اول حضور سرمایه گذاران در مناطق سنی نشین و به تبع آن راه اندازی واحدهای تولیدی و صنعتی احساس امنیت سرمایه گذار از منطقه ای است که درصدد سرمایه گذاری در آن است .بنابراین یکی ازبازنده های اصلی فعالیت های گروههای مسلح در مناطق مختلف سنی نشین جوانان جویای کار ما هستند.
  نگارنده این سطور در ابتدای سال جاری (1394 )در سفری که به استان سیستان و بلوچستان داشت با علمای اهل سنت منطقه و از جمله علمای شاخص مسجد مکی زاهدان دیدار و گفتگو داشته است.علمای ما جملگی اعتقاد داشتند نتیجه اقدامات خشونت بار گروههای مسلح ترسیم فضای ناامن از بلوچستان بوده است .نتیجه حاکم شدن این فضا هم عدم اقبال سرمایه گذاران برای حضور اقتصادی در منطقه است .
یک جنبه تلخ دیگر این حرکت های مسلحانه فریب خوردن برخی از جوانان ما بوسیله اعضای این گروهها و ملحق شدن شان به این گروههاست .نتیجه این جوانی ها گرفتار شدن آنها در برخوردهای نظامی صورت گرفته در مناطق مرزی است .نتیجه این گرفتار شدن هم از جهت قانونی مشخص است .جوانان خوب ما در مناطق اهل سنت نشین باید به این مساله توجه داشته باشند که قانون در قبال افرادی که دست به اقدامات مسلحانه مبادرت می ورزند نگاهی قهر آمیز داشته و بر اساس نص صریح قانون حکم این گونه افراد محاربه است ومجازات محاربه هم اعدام است .البته این حکم در قبال حرکتهای خشونت بار مسلحانه محدود به کشور ما نبوده و در غالب کشورها سخت ترین مجازاتها برای افراد شبه مسلح درنظر گرفته می شود .باید توجه داشته باشیم که نگاه قانون به این گونه افراد نگاه یک مجرم سیاسی یا به قول شبکه های ماهواره ای مجرم عقیدتی نیست .
 در نهایت باید خاطرنشان کنیم که بررسی عقبه فعالیت های گروههای مسلح در مناطق اهل سنت نشین ما را به سمت برخی از کشورهای منطقه که درصدد نا امن کردن ایران هستند هدایت می کند.باید مراقب باشیم جوانان مان را فدای این اهداف مغرضانه دولتهای بیگانه نکنیم .درشرایط گرفتار شدن جوانان مان هم نباید انتظار داشته باشیم با کمپین و نوشتن نامه مشکلات آنها حل گردد.چون هماهنگونه که گفتیم نگاه قانون گذار به مقوله محاربه قاطع  و روشن است .

نوشتن دیدگاه


مطالب مرتبط:

رئیس جمهور تاجیکستان در جایگاه خدا قرار گرفت !

الجزایر اجرای توافق هسته ای را دستاورد تاریخی دانس

احتمال بروز آشوب داخلی در کره‌ شمالی

ا

کرکوک آلوده‌ترین شهر عراق

ا

داعش هند را تهدید کرد

خدمت بزرگ داعش به اسرائیل