b_0_0_0_10_images_139301031205142972399034.jpgاساس نیوز: رشوه عبارت از اینکه : شخصی به خاطر مصلحت و منافع خودش مالی را برای شخصی بدهد که آن فرد بایستی این کار را بدون این مال انجام دهد و اگر این دادن به خاطر ابطال حق یا محقق کردن باطل یا ظلم کردن به کسی باشد حرمت آن به مراتب بیشتر است.



ابن عابدین رحمه الله در کتاب خود ذکر نمودند که رشوه آن چیزی است که شخص آن را برای حاکم یا شخصی دیگر بدهد تا اینکه به نفع او فیصله کند و به هر نحوی که شده کاری که دوست دارد را بر مرتشی - رشوه گیرنده- تحمیل کند.

منظور از حاکم قاضی است و همچنین هر کسی که از او این امید می رود که به نفع و مصلحت رشوه دهنده فیصله کند فرقی نمی کند که از متولیان و کارمندان دولت باشد یا کارهای شخصی و جزئی را به عهده داشته باشد مانند: وکیلان تاجرانو شرکاء و صاحب زمین و غیره. منظور از حکم این است که به نفع راشی –رشوه دهنده- فیصله شود و مرتشی - رشوه گیرنده- برانجام کاری وادار شود و به نحوی که طبق درخواست و مقصد راشی فیصله شود حال فرقی نمی کند که این درخواست او حق باشد یا باطل.

رشوه از گناهان کبیره ای است که خداوند متعال آن را بر بندگانش حرام قرار داده و پیامبر صلی الله علیه و سلم  نیز انجام دهنده آن را لعنت نموده است پس اجتناب و بر حذر بودن از آن واجب است و همچنین واجب است که مردم را نیز از دست به دست گردانیدن چنین مالی بر حذر داریم چرا که در آن فسادی بس بزرگ و گناهی عظیم و عواقبی سخت و وخیم نهفته است و این از جمله گناه و دشمنی و عدوانی است که خداوند متعال از همکاری کردن در این طور کارهایی نهی فرموده است:

و تعاونوا علی البر والتقوی و لا تعاونوا علی الاثم والعدوان" (مائده:2)
باید شما به یکدیگر در نیکوکاری و تقوی کمک کنید نه بر گناه و ستمکاری

و همچنین خداوند متعال از خوردن اموال مردم به ناحق نهی فرموده است و در قرآن عظیم الشان خود فرموده است:

 "و لا تاکلوا اموالکم بینکم بالباطل و تدلوا بها الی الحکام لتاکلوا فریقا من اموال الناس بالاثم و انتم تعلمون" (بقره:188)


مال یکدیگر را به ناحق مخورید و کار را به محاکمه قاضیان نیفکنید که بوسیله (رشوه و زور) پاره مال مردم را بخورید با اینکه شما بطلان دعوی خود را می دانید.
رشوه از سخت ترین و شدید ترین انواع خوردن اموال باطل و حرام است چرا که عبارت از دادن مال به سوی غیر به خاطر مانع شدن او از بیان حق می باشد و این تحریم رشوه شامل محورهای اصلی و سه گانه این کار می شوند که عبارتند از راشی(رشوه دهنده)  مرتشی (رشوه گیرنده)  و رائش (واسط میان این دو) می باشد.

از پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم روایت شده است که ایشان راشی و مرتشی و رائش را لعنت کردنند.

لعنت از جانب خدا : به این صورت است که خداوند متعال آن شخص را از رحمت خود مطرود و دور می سازد (پناه بر خدا) این خیلی بزرگ و سخت است همانطور که رشوه از انواع مالهای حرام و ناجائز در قرآن کریم و سنت نبوی صلی الله علیه و سلم بزرگ و سخت بیان شده است.

خداوند متعال یهودیان را مذموم می کند و این کارشان که مال حرام می خورند را زشت و قبیح می شمارند و می فرماید:

سماعون للکذب اکّلون للسحت" (مائده:42)
 آنها جاسوسان دروغ گو و خورندگان مال حرامند.
و همچنین امام احمد از عمروبن عاص رضی الله عنه روایت کرده است که فرمودند: من از پیامبر صلی الله علیه و سلم شنیدم که فرمودند : در هیچ قومی ربا ظاهر نمی شود مگر اینکه به قحط سالی مبتلا می شوند و در هیچ قومی رشوه ظاهر نمی شود مگر اینکه گرفتار رعب و ترس خواهند شد.
خداوند شخص رشوه دهنده و رشوه گیر را لعنت کرده است. و لعنت یعنی دوری از رحمت خداوند، در نتیجه یک شخص رشوه دهنده و رشوه خوار خود را از رحمت خدا دور کرده است و انواع بلاها و مصائب را برای خود در دنیا و آخرت جلب کرده است.
ولی این امر منوط به ظلم و خوردن حق دیگران میباشد، اما کسی که برای رفع و دفع ظلم و ستم از خود و یا برای دستیابی به حق خویش هیچ راه دیگری جز رشوه دادن نداشته باشد، در این هشدار داخل نیست، و این رشوه بر او گناه نیست اما بر رشوه خوار گناه است.


و اما اگر توبه کرد، بر رشوه خوار لازم هست که اموال کسب شده را به صاحبانشان باز گرداند.
اگر رشوه دهنده آن پول را برای رسیدن به حق خود، یا دفع ظلم داده باشد؛ در آنصورت بر رشوه خوار – که توبه کرده - لازمست پول وی را پس دهد، زیرا مال او را به باطل و از روی ستم و تجاوز گرفته است. و اگر دسترسی به صاحب آن پول مقدور نبود، حال به دلیل نبود آدرس باشد یا فوت کرده باشد، و یا ورثه اش را نشناسد، در آخرین مرحله – بعد از بررسی و پرس و جو – اگر موفق نشد پول را مستقیما یا از طریق واسطه به صاحبش یا ورثه اش تحویل دهد، می تواند آن مال را به نیت صاحبش صدقه دهد.
اگر رشوه خواری موجب پایمال شدن حق انسانی شده باشد، باید حق وی را بدهد و یا از او حلالیت بطلبد، زیرا حق الناس با توبه خالی بخشیده نمی شود.

امام نووی رحمه الله در کتاب "ریاض الصالحین" ص 33 فرموده : « علما گفته‌اند : توبه از هر گناهی واجب است؛ اگر گناه بین بنده و خداوند متعال باشد و به حق‌الناس تعلق نداشته باشد، دارای سه شرط است : اول، بریدن از گناه و ترک آن؛ دوم، پشیمانی از انجام دادن آن؛ سوم، برنگشتن همیشگی به گناه. و اگر یکی از شروط سه‌گانه انجام نشود، توبه صحیح نیست.

و اگر گناه به انسانی تعلق داشت، (در حق یک انسان بود) دارای چهار شرط است : سه شرط بالا، و چهارم : از حق آن شخص، برئ و پاک شود و شخص، او را حلال کند؛ بدین معنی که اگر آن حق، مال یا مانند آن باشد، آنرا به او پس دهد، و اگر حد قذف و بهتان یا مانند آن است، تمکین او را به‌دست آورد (خود را برای حد آماده کند و بپذیرد) یا طلب عفو کند و اگر پشت سر، از او بدی گفته و غیبت کرده است، از او حلالیت بطلبد.


والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم
تهیه کننده:عبا آخوند محمدنژاد      https://telegram.me/joinchat/B2JAQDvRb9_twzneMF-HXQ

 

مطالب مرتبط:

چرا داعش توانایی نفوذ در هندوستان را نداشته؟

تدابیر امنیتی عربستان در مساجد

پیام تسلیت مولانا عبدالحمید در پی درگذشت مولانا مح

وداع پاکستان با «مادر ترزای غیرمسلمان»

عبدالباسط آخوند رهبر:محرم و واقعه عاشورا مملو از

اعتراض به دوستی با کفار و دشمنی با مسلمانان

مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی : بیداری یعنی از یاد

ناسا فرا رسیدن روز قیامت را هشدار داد

ناکام ماندن یک طرح بزرگ تروریستی در ترکیه

آخرین تحلیل ها

کانال تلگرام اساس نیوز